Schuldhulpbemiddeling: verschil tussen versies

Tijdens het opstellen van de schuldregeling gaat het BIP met de schuldeisers in overleg om na te gaan of ze akkoord gaan dat ze slechts een deel van de schuld/achterstand zullen terugkrijgen. Dit kan nadat de schuldregeling is ingegaan doorlopen. Lukt dit dan is er sprake van een [[Minnelijke Regeling|minnelijke regeling]].  

Als 1 van de crediteuren niet akkoord gaat kan het BIP aan de rechter vragen om de schuldregeling bij de schuldeisers af te dwingen (het [[Dwangakkoord|dwangakkoord]]). Vindt de rechter de schuldregeling acceptabel (meestal het geval als 80% van de crediteuren en/of 80% van het totale schuldbedrag akkoord gaat) dan zal hij deze toekennen en dienen de schuldeisers zich hier aan te houden.  

Gaat de rechter niet akkoord dan rest de [[WSNP|Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen]] (WSNP).  

In dat geval wordt aan de rechter gevraagd de hulpvrager onder een vorm van [[Bewindvoerder en Bewindvoering|bewind]] te stellen. Ook hier weer geldt dat de rechter zal kijken naar oorzaak van het ontstaan van de schuld en/of de motivatie van de hulpvrager of de wil om het inkomen te vergroten aanwezig is <meta charset="utf-8"><span><span></span>(om maar een paar voorbeelden te noemen)</span>. Mocht de rechter dit toewijzen dan wordt de hulpvrager toegelaten tot de [[WSNP|WSNP]]. Dit kan drie tot zelfs vijf jaar duren (en soms 1 jaar). Dit heeft ingrijpende gevolgen zoals het informeren van de bewindvoerder (over inkomen, verrichte betalingen etc.) en is er bij niet nakomen van de afspraken een grote kans op eerdere beëindiging van het traject.<meta charset="utf-8"><span>Ook is het uit den boze om nieuwe schulden aan te gaan of feiten of wijzigingen wat betreft werk, inkomen of financiële situatie te verzwijgen.</span>

In dit geval is er sprake van opnieuw een start van de drie jaars periode en dus vervalt de periode die de client al in de 'schuldbemiddeling' zat. Klik voor uitleg [[Tips Schuldhulpbemiddeling/WSNP|hier]].

De WSNP is geen hulpverleningstraject zoals de schuldhulpbemiddeling. Doel is i.h.a. zoveel mogelijk geld bij elkaar te krijgen voor de crediteuren en staat het menselijk belang minder op de voorgrond.